لیبل اصالت کالا برچسبی است که روی محصول یا بسته‌بندی آن نصب می‌شود و با یک کد یکتا، امکان تشخیص اورجینال‌بودن کالا و جلوگیری از تقلب یا تقلید را فراهم می‌کند. تفاوت آن با کارت اسکرچ مستقل در این است که لیبل مستقیماً روی بسته‌بندی چسبانده می‌شود، نه به‌صورت یک قطعهٔ جداگانه.

مشتری پس از خرید محصول، کد زیر لایهٔ اسکرچ را خراشیده و آن را از طریق پیامک یا سامانهٔ آنلاین ثبت می‌کند تا در قرعه‌کشی جایزه شرکت داده شود. برای جلوگیری از تکرار برندگان، هر کد در یک پایگاه‌دادهٔ مرکزی ثبت و قوانینی مثل «یک برد در هر شمارهٔ تماس» اعمال می‌شود.

هر دو از یک فناوری امنیتی مشترک استفاده می‌کنند، اما هدف‌شان متفاوت است. کارت گارانتی رمزدار برای ثبت و پیگیری دورهٔ ضمانت محصول به کار می‌رود؛ کد آن معمولاً در سامانهٔ برند ثبت می‌شود تا هم مشتری بتواند اصالت گارانتی را استعلام بگیرد و هم برند بتواند تاریخ شروع خدمات پس از فروش را ردیابی کند. لیبل اصالت کالا، در مقابل، صرفاً برای اثبات اورجینال‌بودن محصول و جلوگیری از تقلید طراحی شده است.

بله. طراحی یک کارت که هم‌زمان نقش گارانتی و هم شرکت در قرعه‌کشی را ایفا کند، در عمل امکان‌پذیر است و معمولاً هزینهٔ تولید را نسبت به دو کارت جداگانه کاهش می‌دهد. تنها نکته این است که طراحی باید از ابتدا برای هر دو کاربرد هم‌زمان برنامه‌ریزی شود.

روی PVC، سلفون مات و براق، لمینت مات و براق، و کاغذ یا مقوای گلاسه با روکش محافظ. انتخاب متریال به دوام موردنیاز و بودجهٔ سفارش بستگی دارد.

کارت PVC در برابر رطوبت، پارگی و خمش مقاومت بالایی دارد و به همین دلیل برای کارت‌هایی با عمر استفادهٔ طولانی‌تر، مثل کارت گارانتی یا کارت شارژ، گزینهٔ مناسب‌تری است. در مقابل، برای تیراژهای بالا یا کاربردهای کوتاه‌مدت (مثل کارت قرعه‌کشی یک‌بارمصرف)، لمینت یا سلفون انتخاب اقتصادی‌تری خواهد بود.

بله. علاوه بر ابعاد استاندارد مستطیلی، برش سفارشی بر اساس طرح گرافیکی برند هم قابل انجام است. این را در مرحلهٔ مشاورهٔ اولیه با تیم طراحی هماهنگ کنید.

معمولاً ترکیبی از جوهر مخصوص و پوشش محافظ است که به‌صورت یکنواخت و غیرشفاف روی کد چاپ‌شده کشیده می‌شود و فقط با خراشیدن، نه با روش‌های دیگر، قابل کنار زدن است.

تیغ امنیتی برشی ریز روی لایهٔ اسکرچ است. اگر کسی بخواهد لیبل را به‌جای خراشیدن معمول، از سطح جدا کند، از همان محل تیغ پاره می‌شود و تلاش برای دستکاری قابل تشخیص می‌ماند.

معتبرترین روش، بررسی سالم‌بودن لایهٔ اسکرچ (بدون رد خراش یا وصلهٔ قبلی) همراه با تأیید کد از طریق سامانهٔ استعلام رسمی برند است؛ صرفاً بررسی ظاهری کارت کافی نیست.

اگر سوال شما در این فهرست نبود، می‌توانید مشخصات پروژهٔ خود را با کارشناسان ما در میان بگذارید تا مشاورهٔ اولیه رایگان دریافت کنید.